Αγαπώ τον σκουπιδιάρη μου

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB

Αγαπώ τον σκουπιδιάρη μου

Ἦταν ἕνα φιλόδοξος, νέος δημοσιογράφος. Μόλις εἶχε ἀποφοιτήσει ἀπ᾽ τή σχολή δημοσιογραφίας καί κατά τά δικά μας “ἐπιχειρηματικά ἤθη”, δούλευε ἄμισθος καί ὑπό δοκιμή σέ κάποια μεγάλη ἐφημερίδα. Ἦταν παραμονές πρωτοχρονιᾶς καί ἔπρεπε νά κάνη μία ἔρευνα ἀπό πόρτα σέ πόρτα.

—Γειά σας. Λέγομαι Γιάννης… καί κάνουμε μία ἔρευνα σ᾽ αὐτή τή συνοικία…

—Δέν ἐνδιαφέρομαι! Γειά σας!, … δυνατό κλείσιμο τῆς πόρτας καί κλείδωμα.

Ἀρκετές ἑκατοντάδες πόρτες ἦταν κλειστές γιά τήν ἔρευνα τοῦ φίλου μας, ὥσπου δέν ἄντεξε καί στήν τελευταία γυναίκα πού τοῦ ἄνοιξε τῆς εἶπε:

—Πρίν μοῦ κλείσετε κατάμουτρα τήν πόρτα, δέν πουλάω τίποτε, τό μόνο πού θέλω εἶναι νά σᾶς κάνω μερικές ἐρωτήσεις γιά σᾶς καί τήν κοινότητα.

Ἡ νεαρή γυναίκα πού ἦταν μέσα, ἔκανε μία παύσι γιά λίγο, ὕψωσε τά φρύδια της σηκώνοντας τούς ὤμους της μέ ἀπορία, μπερδεμένη ἀπ᾽ τήν εἰσαγωγή του.

—Βέβαια, Περᾶστε. Μήν δίνετε σημασία στήν ἀκαταστασία. Εἶναι δύσκολο μέ τά παιδιά.

Ἦ​ταν ἕνα παλαιό διαμέρισμα σέ μία ὑποβαθμισμένη γειτονιά ὅπου μποροῦσαν νά βροῦν κατάλυμα αὐτοί πού εἶχαν πενιχρό εἰσόδημα. Μέ τά λίγα πού εἶχαν, τό σπίτι ἔμοιαζε ἄνετο καί φιλόξενο.​

—Χρειάζομαι μόνο νά σᾶς κάνω μερικές ἐρωτήσεις γιά σᾶς καί τήν οἰκογένειά σας. Ἄν καί ἀκούγεται προσωπικό, δέν χρειάζεται νά χρησιμοποιήσω τά ὀνόματά σας. Αὐτές οἱ πληροφορίες θά χρησιμοποιηθοῦν…

Ἡ​ γυναίκα τόν διέκοψε.​

—Θά θέλατε ἕνα καφέ; Φαίνεται ὅτι εἴχατε δύσκολη μέρα.

Μολις ἐπέστρεψε μέ τόν καφέ, ἕνας ἄνδρας ἦρθε στήν ἐξώπορτα. Ἦταν ὁ σύζυγός της.

—Νίκο, ὁ κύριος ἦρθε γιά νά κάνη μία ἔρευνα.

Ὁ​ δημοσιογράφος σηκώθηκε καί συστήθηκε εὐγενικά. Ὁ Νίκος ἦταν ψηλός καί ἀδύνατος, μέ πρόσωπο τραχύ καί γερασμένο, ἄν καί πρέπη νά ἦταν γύρω στά εἴκοσι μέ εἴκοσι πέντε. Τά χέρια του ἦταν ἄγρια, ὅπως ἐκεῖνα πού γίνονται ἀπ᾽ τή σκληρή δουλειά, ὄχι ἀπ᾽ τά μολύβια. Ἡ γυναίκα ἔγειρε καί τόν φίλησε ἀπαλά στό μαγουλο. Καθώς κοιτοῦσε ὁ ἕνας τόν ἄλλον, μποροῦσες νά διακρίνης τήν ἀγάπη πού τούς ἕνωνε. Χαμογέλασε καί ἀκούμπησε τό κεφάλι της στόν ὦμο του. Ἐκεῖνος ἄγγιξε τό Continue reading

Μία νοσοκόμα από την Αρμενία κάνει πράξη το “αγαπάτε τους εχθρούς σας” (Ματθ. 5, 44)

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Μία νοσοκόμα από την Αρμενία

κάνει πράξη το “αγαπάτε τους εχθρούς σας”

(Ματθ. 5, 44)

Ἀναφέρει ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος:

«Κατά τή διάρκεια τοῦ διωγμοῦ τῶν Ἀρμενίων ἀπ᾽ τούς Τούρκους, ὅπου ἀνάμεσά τους ἦταν καί Χριστιανοί, ἕνας φανατικός Τοῦρκος καταδίωκε ἕνα νεαρό Χριστιανό μέ τήν ἀδελφή του. Κάποια στιγμή τούς ἔφθασε καί μέ τό μαχαίρι σκότωσε τό νέο. Ἡ κοπέλλα στό μεταξύ κατόρθωσε νά διαφύγη.

Μετά ἀπό καιρό, ἡ νέα αυτή ἔγινε νοσοκόμα. Μία μέρα, στό νοσοκομεῖο πού ἐργαζόταν, ἔφεραν ἕνα στρατιώτη βαριά τραυματισμένο. Στό πρόσωπό του δέν δυσκολεύτηκε νά ἀναγνωρίση τό φονιά τοῦ ἀδελφοῦ της. Ζήτησε δύναμι ἀπό Ἐκεῖνον, πού Πρῶτος εἶχε ζητήσει ἀπ᾽ τόν ἐπουράνιο Πατέρα Του νά συγχωρέση τούς σταυρωτές Του, καί ἄρχισε νά τόν περιποιεῖται μέ ὅλη τή δύναμι τῆς Χριστιανικῆς ἀγάπης. Ὁ ἄρρωστος ἀπ᾽ τίς πρῶτες μέρες παραξενεύθηκε μέ τήν ἰδιαίτερη περιποίησι τῆς νοσοκόμας. Δέν βάσταξε, λοιπόν, καί μία μέρα τή ρώτησε:

—Ἀδελφή, ἡ ἰδιαίτερη φροντίδα σας γιά μένα μέ συγκινεῖ. Σέ τί ὀφείλεται;
Ἡ Χριστιανή νοσοκόμα, ἀντί ἄλλης ἀπαντήσεως, τοῦ ἔδειξε τήν Καινή της Διαθήκη, ἀπ᾽ τήν ὁποία καί ἄρχισε νά τοῦ διαβάζη. Ὅταν ἔφθασε στό “ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς σας, εὐεργετεῖτε αὐτούς πού σᾶς μισοῦν”(Ματθ. 5, 44), ὁ ἄρρωστος τή διέκοψε:

—Ἀδελφή, αὐτό εἶναι ἀδύνατο. Ἔχετε ἐσεῖς κάποιον πού νά μπορῆ νά τό κάνη αὐτό;

—Πρῶτα ὁ Χριστός πάνω στό Σταυρό, ἀπάντησε ἡ νοσοκόμα. Καί μετά, μέ τή δύναμι Ἐκείνου, ἡ ἀδελφή ἑνός σκοτωμένου τό ἔκανε στό φονιά τοῦ ἀδελφοῦ της!».

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (+1991) σε έναν οίκο ανοχής

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

σε έναν οίκο ανοχής

Ὁ Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο οποίος ήταν Ιερέας και Πνευματικός Πατέρας για 33 χρόνια στόν Ι. Ναό της Πολυκλινικής στην Πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα μάς διηγείται την παρακάτω προσωπική του εμπειρία:

Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, να αγιάζουμε τα σπίτια. Κάποια χρονιά πήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε…”.

Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε…”. Με σταματάει απότομα. Εντωμεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες από τα δωμάτια. “Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής”, είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να με εμποδίσει.

“Να φύγεις”, μου λέει. “Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ”.

Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: “Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ να αγιάσω”.

“Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές”.

“Μα δεν ξέρουμε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: ‘Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου'”.

Εκείνη τη στιγμή κοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: “Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό”. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε…”, διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ’ αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κλπ.. Και τους είπα: “Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και ‘βρέχει επί δικαίους και αδίκους’. Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσουμε να Τον γνωρίσουμε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνουμε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. “Χάρηκα”, τους λέω τέλος, “που με αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά!”.

“Χρόνια πολλά”, είπαν κι εκείνες κι έφυγα.

Πηγή:

Γέροντος Πορφυρίου

Βίος & Λόγοι

εκδ. Ι. Μονής Χρυσοπηγής Χανίων

Κρήτη

“Ένα έγκλημα, δεν παύει να είναι έγκλημα, επειδή το κάνουν πολλοί” και άλλες μικρές αλήθειες…

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Μικρές αλήθειες…

* Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του καλού και του κακού περνά μέσα από την καρδιά του κάθε ανθρώπου.

* Μια πράξη αγάπης μπορεί να ζυμώσει “πέντε άρτους”. Μιά λέξη ευγενική μπορεί να χορτάσει “πεντακισχιλίους”.

* Η σεμνότητα είναι η ταξιθέτις που μας βοηθάει νά βρίσκουμε πάντα στη ζωή, τη σωστή μας θέση.

* Ένα έγκλημα, δεν παύει να είναι έγκλημα, επειδή το κάνουν πολλοί.

* Τα δάκρυα της μητέρας είναι η πιο ισχυρή υδροηλεκτρική δύναμη του κόσμου.

* Εμείς οι Χριστιανοί συναθροιζόμαστε στη Θεία Λατρεία σαν στρατός για να πολιορκήσουμε το Θεό με τις προσευχές μας

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ψυχική Τόνωση, εκδ. Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (τηλ. 6978461846), Σταμάτα 2017