“Ένα έγκλημα, δεν παύει να είναι έγκλημα, επειδή το κάνουν πολλοί” και άλλες μικρές αλήθειες…

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Μικρές αλήθειες…

* Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ του καλού και του κακού περνά μέσα από την καρδιά του κάθε ανθρώπου.

* Μια πράξη αγάπης μπορεί να ζυμώσει “πέντε άρτους”. Μιά λέξη ευγενική μπορεί να χορτάσει “πεντακισχιλίους”.

* Η σεμνότητα είναι η ταξιθέτις που μας βοηθάει νά βρίσκουμε πάντα στη ζωή, τη σωστή μας θέση.

* Ένα έγκλημα, δεν παύει να είναι έγκλημα, επειδή το κάνουν πολλοί.

* Τα δάκρυα της μητέρας είναι η πιο ισχυρή υδροηλεκτρική δύναμη του κόσμου.

* Εμείς οι Χριστιανοί συναθροιζόμαστε στη Θεία Λατρεία σαν στρατός για να πολιορκήσουμε το Θεό με τις προσευχές μας

Από το βιβλίο: Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Ψυχική Τόνωση, εκδ. Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (τηλ. 6978461846), Σταμάτα 2017

Orthodoxy tells us to be humble – Fr. Andrew Konanos, Greece

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Orthodoxy tells us to be humble

Fr. Andrew Konanos, Greece

If while being in the church we come to our egoism’s developing, hidden or explicit, both of which are equally terrible, I believe we will be in great danger.

* * *

Orthodoxy is humility. Orthodoxy is compassion. Orthodoxy means “I am the last”. The first will be the last. When one feels and shouts: “I am the first, we are the first in the whole Europe and in the whole world!” This is definitely not Orthodox mentality, even if you are an Orthodox Christian and teach the finest things. You are an Orthodox Christian, but your arrogance ruins everything. Do not forget that the Pharisees and Sadducees were the first people of their time, the most “orthodox” ones, but they lost everything. Think a bit about it. No one knows who will be saved. No one knows anything about anyone.

Clearly, paradise starts here. If you are happy in this life, you will be happy later on. If you are picky, bitter, and indignant in this life, if you put on a sour face, grumble, cry, and complain constantly, then do not think that the next life will be any different. The way you live here is not going to change there. The life of the next century is nothing other than continuation of this life.

Do you live in paradise now? Afterwards it will be the same. Do you love Christ? Afterwards you will continue loving Him. Do you love your significant other? Afterwards you will continue doing so. Do you understand? The scene will not change at the touch of a button. It is impossible to feel as if you are in hell here, in this life, and suddenly find yourself in paradise. If you are going through the emotional anticipation of hell now, you cannot say later: “Oh, great! I am in the Kingdom of God now”.

It all starts here. Many saints have felt the joys of paradise just from here and were surprised by this great delight. “I am already so happy, and I am so glad about it! The next life is yet to come, why am I so glad?” they asked. Their spiritual father answered, “All the good things that we believe in start here. Even in mortal life we can feel what the Kingdom of God, paradise, and eternal joy mean”.

I wish you to enjoy the anticipation of paradise in this life, right from this moment and after many years to go where many saints and souls of the righteous live. In this or that era each of them worked hard in their courses of salvation. Nowadays ascetic life is defined anew: the content is the same, but forms and manifestations change. Experience has shown that if we follow the old ascetic forms in the “copy-paste” fashion, we will self-destruct, move away from each other. We cannot let “ascetics”, “Orthodox Christians”, and “hermits” become the reason of such a disintegration.

From the book “On Certain Difficulties in Marriage” by Father Andrew Konanos

Translated by Julia Frolova

Source:

http://www.pravmir.com

PRAVMIR.COM

ORTHODOX CHRISTIANITY AND THE WORLD

 

Προτυπώσεις του Τιμίου Σταυρού – Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

http://anatoliki-orthodoksi-ekklisia.blogspot.com

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Προτυπώσεις του Τιμίου Σταυρού

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

Ὁ Σταυρός, ὅπως καί ἄλλα ἀντικείμενα ἤ καί γεγονότα τῆς Κ. Διαθήκης, προτυπώθηκε πολλές φορές στήν Π. Διαθήκη.

Ἰδού μερικές προτυπώσεις: Στό πρῶτο κεφάλαιο τῆς Ἁγ. Γραφῆς προτυπώνεται τό σχῆμα τοῦ τιμίου Σταυροῦ. Τό ὁριζόντιο τμῆμα — στό χωρισμό τῶν νερῶν σέ πάνω καί κάτω (Γεν 1, 6-7). Τό κατακόρυφο τμῆμα | στό χωρισμό τῶν κάτω νερῶν καί στήν ἐμφάνισι τῆς ξηρᾶς (Γεν 1, 9).

Στόν Ψαλμό 102 (11, 12), ἐπίσης: «Σύμφωνα μέ τό ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπό τή γῆ (τό κατακόρυφο σχῆμα |)… ὅσο ἀπέχουν ἀνατολές ἀπό τίς δύσεις (τό ὁριζόντιο τμῆμα —).

Ἀκόμα, στόν Ψαλμό 138, 7-10: «ποῦ πορευθῶ ἀπό τοῦ πνεύματός σου καί ἀπό τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω; Ἐάν ἀναβῶ εἰς τόν οὐρανόν, σύ ἐκεῖ εἶ, ἐάν καταβῶ εἰς τόν ᾅδην, πάρει (: παρευρίσκεσαι) [τό κατακόρυφο τμῆμα |]· ἐάν ἀναλάβοιμι τάς πτέρυγάς μου κατ᾽ ὄρθρον καί κατασκηνώσω εἰς τά ἔσχατα τῆς θαλάσσης [τό ὁριζόντιο τμῆμα —], καί γάρ ἐκεῖ (: ἀκόμα κι ἐκεῖ) ἡ χείρ σου ὁδηγήσει με, καί καθέξει με (: θά μέ περιβάλλη) ἡ δεξιά σου».

Καί στόν Ἰώβ: «Ὑψηλός ὁ οὐρανός, καί τί ποιήσεις; βαθύτερα δέ τῶν ἐν ᾃδου τί οἶδας; (τό κατακόρυφο σχῆμα |) ἤ μακρότερα μέτρου γῆς ἤ εὔρους θαλάσσης; (τό ὁριζόντιο τμῆμα —)»(Ἰώβ 11, 8-9)

Ἰδού, τώρα, τό σχῆμα τοῦ Σταυροῦ στήν Κ. Διαθήκη· στό Ἐφ 3, 18: «… ὥστε νά μπορέσετε νά καταλάβετε, μαζύ μέ ὅλους τούς Ἁγίους, ποιό εἶναι τό πλάτος καί τό μῆκος [τό ὁριζόντιο τμῆμα —] καί τό βάθος καί τό ὕψος [τό κατακόρυφο τμῆμα |]» τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.

Ὁ σεβαστός καθηγητής Παναγιώτης Τρεμπέλας, γράφοντας γιά τή θεραπεία ἀπό τό δάγκωμα φιδιοῦ, μέσῳ ἑνός «σταυρωμένου» χάλκινου φιδιοῦ —τῆς κατεξοχήν προτυπώσεως τοῦ Σταυροῦ—, λέει: «Ὁ Θεός διέταξε τό Μωϋσῆ νά εἶναι τό φίδι χάλκινο· ὄχι φίδι πραγματικό, ἀλλά ὁμοίωμα φιδιοῦ. Ἔτσι καί ὁ Χριστός, ἀναγνώστη μου. Ἔξω ἀπ᾽ τό ἐξωτερικό φαινόμενο, δέν εἶχε καμμία στό βάθος ὁμοιότητα καί σχέσι πρός τόν “πυρρόν δράκοντα”, πρός τό φίδι τῆς ἁμαρτίας. “Τόν γάρ μή γνόντα ἁμαρτίαν ὑπέρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησε”(Β´ Κορ 5, 21), λέει ὁ ἀπ. Παῦλος. Καί αὐτό ἀναφέρεται στό Χριστό. “Τόν μή γνόντα ἁμαρτίαν”, τόν ἀληθινά ἀναμάρτητο, πού ἐκ πείρας δέν ἔλαβε ποτέ οὔτε μ᾽ ἕνα ἐσωτερικό λογισμό, οὔτε μέ μία πονηρή ἐπιθυμία, γνῶσι τῆς ἁμαρτίας. Αὐτόν, λοιπόν, τόν ἐξ ὁλοκλήρου ἀναμάρτητο, τόν τελείως ἁμόλυντο καί ἄμεμπτο, “ὑπέρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησε”. Τόν μεταχειρίσθηκε σάν ἁμαρτωλό. Ἄφησε ὁ ἐπουράνιος Πατήρ νά Τόν καταδικάσουν σάν νά ἦταν ἔνοχος, καί νά Τόν θανατώσουν τά ὄργανα τοῦ σατανᾶ σάν νά ἦταν ἕνας ἀπ᾽ τούς πλέον ἁμαρτωλούς τοῦ κόσμου. Καί τόν ὕψωσαν στό ξύλο ὡς ἐγκληματία… Ἔπαθε, δηλαδή, ὅ,τι παθαίνει κι ἐκεῖνος, πού δέν ἔχει μέν χρέη δικά του, ἀλλά βάζει μέ τή θέλησί του καί ἀβίαστα τήν ὑπογραφή του κάτω ἀπό ἕνα ξένο ὁμόλογο καί γραμμάτιο. Ἔτσι τό χάλκινο φίδι τῆς ἐρήμου προτύπωνε τέλεια τόν Ἰησοῦ Χριστό ὑψωμένο στό Σταυρό. Ὅπως εἴπαμε καί πρωτύτερα, ὁ Χριστός μόνο κατά τό ἐξωτερικό φαινόμενο ἔμοιαζε πρός τό φίδι τῆς ἁμαρτίας, στό βάθος, ὅμως, ἦταν ξένος καί νεκρός καί πεθαμένος ὡς πρός τήν ἁμαρτία καί δέν εἶχε καμμία σχέσι μ᾽ αὐτήν»(στό: ΤΠ, 136).

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΣΤΑΥΡΟΣ, ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ

Τό δικό μας Holywood (=Ἱερό Ξύλο)

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

ΑΘΗΝΑ 2011