Saint Theodora’s journey through the Aerial Toll-Houses

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Saint Theodora’s journey

through the Aerial Toll-Houses

According to the teachings of the Church, the particular judgment of souls by God is preceded by their torments, or rather a series of tests; these take place in the regions of the air, where the evil spirits have their domain (Eph. 6. 12). They detain the souls and declare and make manifest all the sins which these souls perpetrated during their lives. We know about these torments in great detail because they were revealed to Gregory, the disciple of the holy monk St. Basil the New, who lived in the first half of the Tenth century. Gregory in his vision learned about the hour of death and the passing through torments of a woman known as the Blessed Theodora.

When Gregory asked her to tell him about her passing away and about the circumstances that attended her death and followed it, she told him in great detail the following. “My child Gregory,” she said, “you have asked me about a terrible thing, which it is frightening even to recollect.

“When the hour of my death came, I saw faces such as I had never seen before, and heard words such as I had never heard. What shall I say? Cruel and hard to endure evils, of which I formerly had no idea, encountered me then because of my evil deeds. However, through the prayers and the assistance of our common spiritual father Basil I was saved from these hardships. But how shall I tell you about that physical pain, that stress and close feeling which the dying experience? Like a man who, entirely naked, falls into a great fire, burns, melts, and Continue reading

Advertisements

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269) – 14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου ╰⊰¸¸.•¨* Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ. – Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης

http://orthodoksa-istologia.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

800x0_147836199450e3f032.jpg

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269)

14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου

Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ.. Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης

* * *

Επιμέλεια κειμένου

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.blogspot.com

ORTHODOX HEART SITES

4-russian-orthodox-ceremony

Άγιος Βαλεντίνος της Ρώμης, ένας Ορθόδοξος Άγιος

(14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου, +269)

Η λεγόμενη “γιορτή των ερωτευμένων” έχει θεσπιστεί από κοσμικούς ανθρώπους και προσβάλει τον Άγιο. Δεν παύει όμως ο Άγιος να είναι προστάτης όσων θέλουν να παντρευτούν με Ορθόδοξο Γάμο. Όταν ο Ἀγιος ήταν εν ζωή, ο αυτοκράτορας είχε απαγορέψει να παντρεύονται οι στρατιώτες και όσοι δεν είχαν παει στρατό και έτσι οι Χριστιανοί νέοι είχαν πρόβλημα. Αλλά ο Άγιος Βαλεντίνος τους πάντρευε κρυφά και έτσι τον συνέλλαβαν και μαρτύρησε.

Ο Άγιος Βαλεντίνος στα συναξάρια της Ελλάδας και της Ανατολής μνημονεύεται μαζί με τους συμμάρτυρές του στις 19 Ιανουαρίου και στις 6 Ιουλίου! Οι συμμάρτυρές του είναι ο Αγιος Μάριος ο Πέρσης, η σύζυγός του Μάρθα, οι υιοί τους Αββακούμ και Αυδιφάξ και οι μάρτυρες Κρισπίνος και Αστέριος.

Μαρτύρησαν όλοι μαζί το 269 μαζί με τον Αγιο Ιερομάρτυρα Βαλεντίνο ο οποίος είναι Ορθόδοξος Άγιος επειδή μαρτύρησε πριν το σχισμα των Ρωμαιοκαθολικών το οποίο έγινε το 1054.

Βλ. παρακάτω:

Αγιολόγιο Τσολακίδη: 14 Φεβρουαρίου -ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΙ Ίερομάρτυρες – Ή διάκριση αυτών των Αγίων δεν είναι σαφής. ο πρώτος ήταν κληρικός της Ρώμης και μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Κλαυδίου Β’. ο δεύτερος ήταν επίσκοπος Τέρνι και μαρτύρησε στη Ρώμη.

και

12.Βαλεντίνων (δύο) ἱερομαρτύρων ἐν Ρώμῃ ὁ πρῶτος ἐπὶ Κλαυδίου Β΄ (διάκρισις ἀσαφής) (῾Αγιολόγιον Τσολακίδου) (Ρμ).

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/μηναίον/φεβρουάριος/14-φεβρουαριου/

και

‘Aββακοὺμ καὶ ᾿Οδιφάκιος τέκνα Μάριου καὶ Μάρθας μάρτυρες, (270) 19/1.

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/αλφαβητάρι/αλφαβητικώς/a/

και

6 Ιουλίου:

8.Μαρίνου καὶ Μάρθας μαρτύρων, τῶν τέκνων αὐτῶν ᾿Αβδιφὰξ καὶ ᾿Αββακοὺμ καὶ τῶν κάτωθι σὺν αὐτοῖς· Κυρίνου, Βαλεντίνου Πρεσβυτέρου καὶ ᾿Αστερίου (269) (ΡΔ).

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/μηναίον/ιούλιος/6-ιουλιου/

 

c37671-1392042077

Η ζωή του Αγίου Βαλεντίνου

Ημέρες εορτής:

14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου (+269)

╰⊰¸¸.•¨*

Ο Ἀγιος Βαλεντίνος είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος διότι μαρτύρησε το 269

πρίν το σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών (1054)

Τα αρχαία Μαρτυρολόγια της Εκκλησίας της Ρώμης σημειώνουν τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του «μάρτυρος Βαλεντίνου, πρεσβυτέρου Ρώμης» (Valentinus = σθεναρός στα λατινικά). Δυστυχώς τα ιστορικά στοιχεία που έχουμεγια τον άγιο είναι ελλιπή.

Το Μαρτύριο του Αγίου Βαλεντίνου στη Ρώμη

Ο Άγιος Βαλεντίνος έζησε στη Ρώμη τον 3ο αιώνα και ήταν ιερέας ο οποίος μάζι με τον Άγιο Μάριο και την οικογένεια του Αγίου Μαρίου και άλλους Χριστιανούς βοηθούσαν τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β’ το Γότθο. Η μεγάλη αρετή και η κατηχητική δράση του αγίου είχαν γίνει γνωστές· έτσι συνελήφθηκε και παρουσιάστηκε ενώπιον του αυτοκρατορικού δικαστηρίου…

«Γιατί, Βαλεντίνε, θέλεις να είσαι ο φίλος των εχθρών μας και απορρίπτεις τη φιλία μας;», ρώτησε ο αυτοκράτορας. Τότε ο άγιος απάντησε, «Άρχοντα μου, αν ήξερες το δώρο του Θεού, θα ήσουν ευτυχής και μαζί σου η αυτοκρατορία σου, θα απορρίπτατε τη λατρεία των ειδώλων και θα λατρεύατε τον αληθινό Θεό και τον Υιό του Ιησού Χριστό». Ένας από τους παρόντες δικαστές διέκοψε τον άγιο ρωτώντας τον τι πιστεύει για το Δία και τον Ερμή, τότε ο άγιος Βαλεντίνος θαρραλέα απάντησε, «Είναι άθλιοι, και πέρασαν τη ζωή τους μέσα στη διαφθορά και το έγκλημα!». Ο δικαστής, εξαγριωμένος, φώναξε, «βλασφήμησε ενάντια στους Θεούς και Continue reading

祈りに興じる To pray – 至聖三者聖セルギイ修道院 ╰⊰¸¸.•¨* Japanese

https://japanese-orthodox-sites.blogspot.com

日本人 JAPANESE ORTHODOX SITES

祈りに興じる To pray

至聖三者聖セルギイ修道院

2002年2月末から3月始めにかけて、名古屋教会司祭は モスクワ郊外の至聖三者聖セルギイ修道院へ単身研修派遣されました。 教団機関誌「正教時報」に掲載されたレポートをご紹介します。 正教の奉神礼的生活の一端にでも触れていただければ幸いです。

***

伝統には誰でも近づくことができます。伝えられてきたものを忠実に再現することは根気さえあれば、いずれ誰にでも可能となります。幼い時から修行に励んでいれば、私だって今頃はいっぱしの職人でしょう。
しかし芸術にせよ、思想にせよ、生き方にせよ独自の新しい世界を創り出すのは誰にでも可能なことではありません。創造的という悪魔的な言葉にとりつかれ、どれほど多くの人々が人生を空費してしまったことでしょう。
生きること、そして日々の生活には安定したかたちが必要です。まずそのかたちを生活の律動の中で、共に生きる人々と分かち合うことが、生きることの喜びや楽しさへの誰にでも開かれた入り口です。私たちの不幸はそのかたちを失ってしまったことです。

二月末から三月始めにかけ十日間、モスクワから数十キロ北にある至聖三者・聖セルギイ大修道院で過ごしました。七百年近い歴史を持つ、つねにロシア正教会の中心にあった修道院です。巡礼者や観光客への活発な対応へのいそがしさという外皮をはぎ取れば、「伝統」といったら他にどこで探せるのかというほど伝統的な暮らしがそこにあります。
朝の五時半、聖セルギイの不朽体を前にした聖人への感謝祷から始まり、徹夜祷が永眠修道士たちへのリティアで終わる夜八時近く(日曜は徹夜祷が長く九時頃)まで、奉神礼を中心にした生活が毎日厳格に繰り返されます。修道院側から丁重にも立派なゲストルームを提供されたため体験できませんでしたが、おそらく修道士たちの修室でも祈りや労働を中心にした伝統的な生活が規則正しく実践されていることでしょう。鈴の音で始まり、聖人伝の誦読の内に「着々と」進む大食堂での食事にその片鱗をかいま見たと言えるかもしれませんが。
しかし、そこでは、伝えられたかたちに縛り付けられ、凍り付いてしまった人々は見受
けませんでした。もちろん勝手気ままな無秩序な生活があるのでもありません。伝統やかたちがあるがゆえに人々は逆に解き放たれているとでも申しましょうか。

滞在二日目の日曜、見事な英語を話す修道女で、私のために大修道院内の案内をしてくれたセルゲイア姉に、「これが鐘楼です」とうながされたとき、何の気なしに自分が神学生時代にニコライ堂で鐘を打っていたことを話しました。すると彼女は一人の修道司祭を Continue reading

What’s so special about the Holy Bible?

http://blackandwhiteorthodoxy.wordpress.com

BLACK & WHITE – ORTHODOXY

What’s so special about the Bible?

Christian belief is that the Holy Bible is the word of God, revealed to Man. God’s word is true, unchanging and eternal.

“All scripture is inspired by God and is useful for teaching, for refutation, for correction, and for training in righteousness”(2 Timothy 3:16).

Proof that the Holy Bible is the word of God is found in 1 Peter 1:23:

“You have been born anew, not from perishable but from imperishable seed, through the living and abiding word of God…”

Η Μοναχή Πορφύρια (+2015) πρώην οδηγός ταξί, οδηγεί έναν νέο στην Θεία Εξομολόγηση

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

 

Η Μοναχή Πορφύρια (+2015) πρώην οδηγός ταξί,

οδηγεί έναν νέο στην Θεία Εξομολόγηση

Ἀναφέρει ἡ Μοναχή Πορφυρία (+2015), πρώην ὁδηγός ταξί σέ Ἀθήνα και Πειραιά κατά τά ἔτη 1997-2017:

Ἐννέα ἡ ὥρα τὸ βράδυ, βρίσκομαι στὴν πλατεία Παγκρατίου. Ἕνα παιδὶ γύρω στὰ 17 μὲ σταματάει.

–Καλησπέρα, στὰ Village.

Ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο τοῦ αὐτοκινήτου ἔχει ἀρχίσει τὸ ἀπόδειπνο. Τὸ παιδί, ποὺ κάθισε δίπλα μου, μοῦ λέει:

–Δὲν βγάζεις τὸν παπά, νὰ βάλεις τραγούδια;

–Γιατί, ἀγόρι μου, δὲν σοὺ ἀρέσει ἡ ἀκολουθία;

–Ἡ ἀκολουθία δὲν μὲ νοιάζει… Τοὺς παπάδες δὲν θέλω νὰ ἀκούω.

–Γιατί, τί σου ἔκαναν οἱ παπάδες;

–Ἐμένα τίποτε… Ὁ πατέρας μου τοὺς βρίζει, γι’ αὐτὸ δὲν τοὺς θέλω.

–Ὁ πατέρας σου γιατί τοὺς βρίζει;

–Δὲν ξέρω.

–Ἔχεις πάει ποτέ σου στὴν Ἐκκλησία;

–Ὄχι! Ποτέ!

–Καλά, στὴν Ἀνάσταση δὲν πάτε; Τὰ…. Χριστούγεννα δὲν πάτε;

–Ὄχι!

–Σὲ γάμους, σὲ βαφτίσια, πάτε;

–Ναί, πᾶμε.

–Ἡ μανούλα σου δὲν σοὺ ἔχει μιλήσει γιὰ τὸν Θεό;

–Ὄχι!

–Οὔτε τὸ σταυρό σου κάνεις;

–Ὄχι!

Χριστέ μου, δὲν εἶναι δυνατόν!

–Ἀγόρι μου γλυκό, στὸ σχολεῖο θρησκευτικὰ δὲν κάνετε;

–Ἐ, κάνουμε κάτι λίγο.

–Ἄκουσε νὰ σοὺ πῶ, ἀγόρι μου, ὁ Θεὸς εἶναι ἡ ζωή, ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ σπίτι τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ παπὰς εἶναι γιὰ νὰ μᾶς μεταφέρει τὰ λόγια του Θεοῦ. Χωρὶς τὸν Θεὸ εἴμαστε νεκροί!

–Νεκροί;

–Ναί! Χωρὶς Θεὸ εἴμαστε πνευματικὰ νεκροί. Στὸ σπίτι σᾶς εἶστε εὐτυχισμένοι, οἱ γονεῖς σου εἶναι ἀγαπημένοι;

–Μμ!! ὄχι.

–Γιατί; Τί συμβαίνει;

–Ὁ πατέρας μου εἶναι νευρικός, ὅλο μαλώνει μὲ τὴν μάννα μου καὶ μέ μας. Ὅλα του φταῖνε.

–Βλέπεις πῶς μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ εἴμαστε δυστυχισμένοι; Ἐνῶ, ὅταν εἴμαστε κοντά Του, εἴμαστε χαρούμενοι καὶ ἤρεμοι, δὲν νευριάζουμε, ξέρουμε νὰ συγχωροῦμε, εἴμαστε γεμάτοι ἀπὸ ἀγάπη. Ἐσὺ θὰ ἤθελες, ὅταν θὰ μεγαλώσεις καὶ παντρευτεῖς, νὰ κάνεις οἰκογένεια σὰν καὶ αὐτὴ ποῦ ζεῖς;

–Ὄχι, γιατί δὲν μ’ ἀρέσει.

–Γιὰ νὰ κάνεις καλύτερη οἰκογένεια, πρέπει νὰ πλησιάσεις τὸν Θεό.

–Πῶς θὰ τὸν πλησιάσω;

–Νά, θὰ σὲ πάω τώρα νὰ μιλήσεις μὲ ἕναν παπά, ὅπως τοὺς λὲς ἐσύ. Πᾶμε;

–Ὄχι, ὄχι, δὲν θέλω!

–Σὲ παρακαλῶ, σὲ ἱκετεύω, τοῦ εἶπα πολὺ γλυκά, πολὺ τρυφερά. Πήγαινε μόνο μία φορὰ καὶ μὴν ξαναπᾶς ποτέ σου, σὲ παρακαλῶ. Καὶ ἐγὼ θὰ ἔρθω μαζί σου καὶ ὕστερα θὰ σὲ πάω στὰ, VILLAGE, χωρὶς χρήματα.
Αὐτὸ τοῦ ἄρεσε καὶ μοῦ λέει:

–Τὸ λόγο σου;

–Τὸ λόγο μου!

Βιαζόμουν νὰ προλάβω, πρὶν φύγει ὁ ἱερέας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Εὐτυχῶς πρόλαβα. Τὸ παλληκάρι μπῆκε γιὰ ἐξομολόγηση. Ὅταν μετὰ ἀπὸ μισῆ ὥρα βγῆκε, ἦταν τόσο ἀλλαγμένος, ποὺ μὲ εὐχαρίστησε καὶ μοῦ εἶπε: «Ὡραῖος αὐτὸς ὁ παπάς, θὰ ξανάρθω!»

Μετὰ τὸν πῆγα στὰ VILLAGE. ὅπως τοῦ εἶχα ὑποσχεθεῖ. Ἡ χαρά μου ἦταν ἀπερίγραπτη• τὸ παιδὶ ξεκινοῦσε μία νέα σωτήρια πορεία.

Πηγή:

Πορφυρία Μοναχή

Ταξιδεύοντας στά Τείχη της Πόλης

ἐκδ. Νεκτάριος Παναγόπουλος

Ἀθήνα 2010

Alla ricerca della verità – Padre. Anthony Alevizopoulos ╰⊰¸¸.•¨* Italian

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

ARGOMENTI DI CATECHISMO ORTODOSSO

Alla ricerca della verità

Di: Padre. Anthony Alevizopoulos

PhD. in Theologia, PhD. in Filosofia

Fonte:

http://www.impantokratoros.gr/root.it.aspx

http://www.impantokratoros.gr/1D80C82B.it.aspx

SACRO MONASTERO PANTOCRATOR DI MELISSOHORI

Il problema di dove si trovi la verità ha occupato l’umanità attraverso i secoli; è una questione che è sempre attuale e proprio per la sua natura guida l’uomo alla ricerca di una risposta. I filosofi, ed in particolare gli antichi greci, si sono posti la domanda: ”Che cos’è l verità?” e la maggioranza degli uomini hanno cercato una risposta razionale. Alcuni hanno detto che è un Idea, il “principio di tutte le cose”, il “primo motore immobile” e l’hanno chiamata Dio.

Ma questo Dio, il Dio dei filosofi, non può salvare. Tocca gli uomini solo nella loro parte razione e non come un tutto, nessuno può entrare in comunione personale con lui, in quanto è impersonale; una mente universale che agisce in Continue reading

Ομοφυλόφιλοι & Ετεροφυλόφιλοι – Όλοι έχουμε ανάγκη από μετάνοια

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Ομοφυλόφιλοι & Ετεροφυλόφιλοι

Όλοι έχουμε ανάγκη από μετάνοια

Διευκρινίζουμε ότι όλοι έχουμε ανάγκη από μετάνοια, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους· ο καθένας έχει να αντιμετωπίσει τα δικά του πάθη, όχι να τ’ αποδεχτεί, αλλά να τα πολεμήσει σκληρά. Ένας ετεροφυλόφιλος ενδεχομένως έχει να αντιμετωπίσει πολλά πάθη που σχετίζονται με το σεξ – και ο γάμος δε μπορεί πάντα να τον θεραπεύσει, γιατί μπορεί να αισθάνεται την ανάγκη της μοιχείας, ή ακόμη και συνεύρεσης με πολλούς ερωτικούς συντρόφους ή της παιδεραστίας, της αιμομιξίας, της κτηνοβασίας και άλλα πολλά, που «αισχρόν εστί και λέγειν» (Εφεσίους 5, 12). Όλα αυτά τα πάθη δεν είναι «εντάξει» και ο ετεροφυλόφιλος δεν είναι οπωσδήποτε πιο ενάρετος ή πιο κοντά στο Θεό από τον ομοφυλόφιλο. Και οι δύο μπορούν να σωθούν λόγω της αγάπης του Χριστού, με τον αγώνα που θα δώσουν με τη βοήθεια της θείας χάριτος.

Θεόδωρος Ρηγινιώτης, Θεολόγος

Απόσπασμα από το άρθρο του

“Ομοφυλοφιλία και Ορθόδοξη Πνευματική κληρονομιά”

Πηγή:

http://o-nekros.blogspot.gr/2011/07/gay-agenda.html

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Icon corner

http://catechism-orthodox-christianity.blogspot.com

CATECHISM – ORTHODOX CHRISTIANITY

Icon corner

The icon corner is a small worship space prepared in the homes of Eastern Orthodox Christians.

The Book of Acts and the Epistles of the Apostle Paul record that in the early Church, Christians used to meet in the homes of the faithful. (Acts 2:46, Acts 20:7-12, 1 Corinthians 16:19, etc.) This tradition of the “House Church” continues to this day in Eastern Christianity. The home is considered to be a microcosm of the Church. The parents (both the husband and the wife) are the “clergy” of the house church, and the children are the “laity”. The wedding ceremony (“crowning”) is analogous to Ordination, and the house is blessed with a rite that is based upon the Consecration of a Church. Once a year, the priest will come to bless the house with Theophany Water.

An Orthodox Christian is expected to pray constantly. According to Bishop Kallistos Ware, “In Orthodox spirituality, there is no separation between liturgy and private devotion”. Thus the house, just like the Temple (church building), is considered to be a consecrated place, and the center of worship in the house is the icon corner.

An icon corner is normally oriented to face east. It is often located in a corner to eliminate worldly distractions and allow prayer to be more concentrated. Here is where the icons that the family owns should be located, normally including at least icons of Christ, the Theotokos, and the Patron Saint(s) of the family. An oil lamp normally hangs in front of the icons. The careful trimming of the lamp to keep it burning at all times is interpreted as symbolic of the attentive daily care faithful Christians should take over their souls. Relics of saints (if the family possesses any) and a Gospel Book and a blessing cross would be kept there, as well as incense, holy water, palms and pussywillow from Palm Sunday, candles from Pascha (Easter), and other sacred items, as well as a personal Commemoration Book (containing the names of family and loved ones, both living and departed, to be remembered in prayer).

Ideally, the icon corner is located so that it is visible when one first enters the house from the main entrance. Traditionally, when first entering the house, an Orthodox Christian would venerate the icons before greeting the members of the house.

A traditional Orthodox family will gather together every day for morning and evening prayers. Sometimes, at the end of the prayers, the head of the household will take the hand censer and cense the icons and all of the members of the household.

Often, in addition to the icon corner, a family will hang a small “portal icon” (usually of the Virgin and Christ Child) by the door, which is venerated by family and guests whenever going in or out of the house.

Source: Wikipedia

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (+1991) σε έναν οίκο ανοχής

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

σε έναν οίκο ανοχής

Ὁ Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο οποίος ήταν Ιερέας και Πνευματικός Πατέρας για 33 χρόνια στόν Ι. Ναό της Πολυκλινικής στην Πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα μάς διηγείται την παρακάτω προσωπική του εμπειρία:

Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, να αγιάζουμε τα σπίτια. Κάποια χρονιά πήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε…”.

Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε…”. Με σταματάει απότομα. Εντωμεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες από τα δωμάτια. “Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής”, είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να με εμποδίσει.

“Να φύγεις”, μου λέει. “Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ”.

Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: “Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ να αγιάσω”.

“Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές”.

“Μα δεν ξέρουμε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: ‘Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου'”.

Εκείνη τη στιγμή κοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: “Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό”. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε…”, διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ’ αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κλπ.. Και τους είπα: “Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και ‘βρέχει επί δικαίους και αδίκους’. Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσουμε να Τον γνωρίσουμε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνουμε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. “Χάρηκα”, τους λέω τέλος, “που με αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά!”.

“Χρόνια πολλά”, είπαν κι εκείνες κι έφυγα.

Πηγή:

Γέροντος Πορφυρίου

Βίος & Λόγοι

εκδ. Ι. Μονής Χρυσοπηγής Χανίων

Κρήτη

Box full of kisses (love)

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Box full of kisses (love)

Some time ago, a man punished his 3-year-old daughter for wasting a roll of gold wrapping paper. Money was tight and he became infuriated when the child tried to decorate a box to put under the Christmas tree.

Nevertheless, the little girl brought the gift to her father the next morning and said, “This is for you, Daddy.”

The man became embarrassed by his overreaction earlier, but his rage continue when he saw that the box was empty. He yelled at her; “Don’t you know, when you give someone a present, there is supposed to be something inside?”

The little girl looked up at him with tears in her eyes and cried;

“OH, DADDY, IT’S NOT EMPTY AT ALL. I BLEW KISSES INTO THE BOX. THEY’RE ALL FOR YOU, DADDY.”

The father was crushed. He put his arms around his little girl, and he begged for her forgiveness.

Only a short time later, an accident took the life of the child. Her father kept the gold box by his bed for many years and, whenever he was discouraged, he would take out an imaginary kiss and remember the love of the child who had put it there.

Love is the most precious gift in the world.